Notatki


Wyniki 1 do 50 z 86

      1 2 dalej»

   Notatki   Drzewo   ID osoby   Link do 
1
W aktach podawane jest także nazwisko rodowe Jędrychowska 
Podczaski I408 Jędrychowska, Franciszka (I408)
 
2 "Dziś prawdziwych BABĆ już nie ma", chciałoby się sparafrazować słowa znanej piosenki, myśląc o babci Feli.
Niezastąpiona, ciepła, wiecznie zatroskana o swoje dzieci i wnuczęta.
Krzątająca się w mieszkaniach dwóch swych synów i dwóch córek rodzinnego domu na Śliwicach(osiedle na Pradze Płn.). Zawsze szukająca zajęcia, by być potrzebna i pomocna:
- "może coś ugotować?
- "może pocerować skarpety wnukom?"
I co miesiąc wypłacająca "emeryturę" swoim wnuczętom ze swojej skromnej renty.
A wieczorami...w ciepłych kapciach, w drucianych okularach pochylona nad gazetą.
Taka pozostała w naszej pamięci. 
Podczaski I10 Sypuła, Feliksa (I10)
 
3 Absolwent Gimnazjum Handlowego i 2-letniego studium pogimnazjalnego H. Chankowskego w Warszawie.
Członek POW - Wschód. (leg. członk. nr 631)-psudonim "Czar". Ochotnik w wojnie z bolszewikami w !919r. w Dywizji Litewsko- Białoruskiej. Odznaczony Medalem Niepodległości (rozkaz z dn. 13 IX 1933 r.) i Krzyżem Walecznych za obronę Warszawy ( rozkaz z dn. 29 IX 1939 r.). Porucznik AK.
W czasie wojny i po wojnie aż do emerytury pracował w stołecznych "Wodociągach i Kanalizacji" i Warszawskim Przedsiębiorstwie Instalacyjnym.
Był osobą jak to się mówi "starej daty".
Kindersztubę, którą posiadał i uczciwość, którą się kierował w życiu a która w obecnych czasach może wydawać się dziwactwem, starał się przekazać swym synom jako podstawowe zasady normalnego funkcjonowania w życiu.
Czyż nie byłoby za dziwactwo uważane dziś, przerwanie biletu tramwajowego po wyjściu z pojazdu w przypadku nie skasowania go przez konduktora. Tak czynił. To było według Niego uczciwe. Swym zachowaniem dawał przykład dzieciom co "wypada, a co nie". Od Niego synowie dowiedzieli się, że kieliszek trzyma się za nóżkę a nie za czaszę, jak to czynią niektórzy obecni dyplomaci. Nie do pomyślenia byłoby użycie "niesalonowego" wyrazu w Jego obecności. Itp. itd.
A jednocześnie był człowiekiem niezwykle wesołym, na spotkaniach "duszą" towarzystwa, sypiącym z rękawa dowcipy, aforyzmy w rodzaju: "Nie ma nic wolniejszego niż spiesząca się kobieta" czy powiedzonek np: "Gdyby Pan Bóg chciał żeby człowiek palił papierosy, to by go stworzył z kominem na głowie". Lubił grać w brydża, choć w tajnikach tej gry żona go na pewno przewyższała.
Był człowiekiem otwartym, nie znoszącym bierności, przez życie szedł prosto, zgodnie z zasadami które wyznawał: Bóg, Honor, Ojczyzna. I te wartości przekazywał jak potrafił swym synom.
Gdy owdowiał, za swój największy obowiązek uznał umożliwienie dokończenia studiów swemu najmłodszemu synowi. Dlatego już jako emeryt prowadził księgowość w Zarządzie Cmentarza Bródzieńskiego.
Zawsze zaczynał i kończył dzień klęcząc w modlitwie przed obrazkiem Matki Bożej Nieustającej Pomocy.
Takim Go pamiętamy. 
Podczaski I4 Podczaski, Eugeniusz Ildefons (I4)
 
4 Absolwent Gimnazjum Męskiego Filologicznego Towarzystwa Szkoły Średniej w Płocku (rocz. 1918.)
Podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim , które przerwała Wojna polsko-bolszewicka 1920r.
Wstąpił do 4 pułku Ułanów Zaniemeńskich ( 3 szwadron - Płock), w którym brał udział w kampani wschodniej w wojnie z bolszewikami. Następnie przeniósł się do 4 Pułku Strzelców Konnych Ziemi Łęczyckiej (Płock)
Po wojnie wyjeżdża do Saksonii na studia inżynierskie. Studiuje w "Technikum Mittweida", które przed dyplomem przerywa ze względów osobistych i wraca do Polski.
Podejmuje pracę w Grudziądzu, w którym mieszka aż do 1939 r.
W roku 1936 bierze ślub w Nowogródku z Jadwigą Korsak-Zalewską pochodzącą z Brańczyc.
W latach trzydziestych, aż do wybuchu II wojny światowej, był wicestarostą grudziądzkim. Do jego obowiązków należało m.in. prowadzenie spraw pogranicza polsko-niemieckiego, w czym ułatwiała mu biegła znajomość języka niemieckiego.
Po 1 września 1939r. poszukiwany przez Niemców wyjeżdża do przebywającej w Nowogródku żony. Po napadzie ZSRR na Polskę, obawiając się wywózki na Wschód, ucieka do Warszawy i zamieszkuje u przyjaciół.
Ze względu na grożące niebezpieczeństwo ujęcia przez władze niemieckie, zmienił w dokumentach niektóre dane personalne.
Na początku 1940 r. wyjeżdża z Warszawy do wsi Nadbiel w pow. Radzymińskim, gdzie w wydzierżawionym gospodarstwie wraz z rodziną mieszka w czasie całej okupacji niemieckiej.
Po przejściu frontu wojennego, jeszcze przed zakończeniem wojny, udał się na północne Ziemie Odzyskane. Dociera w okolice Kwidzyna i Sztumu.
7 kwietnia 1945r. zamieszkuje w miejscowości Ryjewo (niem. Rehhof).
Jest pierwszym polskim osiedleńcem w tej osadzie i gminie. Organizuje pierwsze władze polskie - zarząd gminy i sołectwo, zostaje mianowany wójtem.
Współorganizuje Stronnictwo Ludowe na tym terenie i przez półtora roku jest jego prezesem.
W 1946 w związku z objęciem stanowiska kierownika Państwowych Zakładów Ceramicznych w Ryjewie, rezygnuje ze stanowiska wójta,. Uruchamia w okolicy kilka nieczynnych poniemieckich cegielni m. in. Ryjewie, Sadlinkach, Biskupcu, Nowej Wsi.
W 1949 zostaje Kierownikiem Robót w Państwowym Przedsiębiorstwie Budowlanym-Oddz. Elbląg i prowadzi m. in. prace budowlane w elbląskim ZAMECHU.
Ponieważ w 1951 r. owdowiał, aby zapewnić należytą opiekę nad swymi dwiema małymi córkami, podejmuje pracę blisko domu. Zostaje przewodniczącym gminnej rady narodowej w Ryjewie a później aż do emerytury pracuje w miejscowym Zakładzie Budowlanym.
W roku 1971 w związku z ciężką chorobą, przenosi się do córki do Warszawy.
Zmarł 28 lipca 1972 r. w Warszawie.
Całe życie używał drugiego imienia - Jacek. 
Podczaski I6 Kasperkiewicz, Zygmunt Jacek (I6)
 
5 Absolwent Gimnazjum Męskiego Kazimierza Kulwiecia w Warszawie. Absolwent Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie. Wieloletni z-ca dyr Wydz. Finansowego M. St. Warszawy. Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Złotą Odznaką Honorową m. st. Warszawy.
Całe życie używał drugiego imienia - Mieczysław.
W rodzinie "funkcjonował" jako - Wujek Miecio. Niezwykle pogodna i ciepła osoba. Nie skrzywdziłby przysłowiowej muchy. Obdarzony nieprzeciętną pamięcią - wiedział wszystko o rodzinie, koligacjach itp. Cóż z tego! Kiedy żył, młodzież w rodzinie zupełnie tym się nie interesowała. Jaka szkoda. 
Podczaski I102 Łysakowski, Zenon Mieczysław (I102)
 
6 Absolwentka Gimnazjum Państwowego im. Klaudyny Potockiej w Pułtusku. Absolwentka Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie.
Używała drugiego imienia - Janina.
"Ciocia Jania" - tak o Niej się mówiło w rodzinie. Sympatyczna ciocia "bujająca w obłokach". Nic dziwnego, w rodzinie chyba tylko ona pisała wiersze, przeważnie o najbliższych. Czytała je często podczas wspólnych wieczerzy wigilijnych Świąt B.N. w rodzinnym domu na Śliwicach (Łysakowscy, Podczascy, Kowalczykowie). 
Podczaski I103 Grzybowska, Rozalia Janina (I103)
 
7 Absolwentka Szkoły Handlowej Kirsta w Warszawie. W latach trzydziestych XX w. kierownik dz. handlowego Fabryki Philips'a w Warszawie a także do wybuchu wojny 1939 r. kierownik dz. księgowości Warszawskiego Towarzystwa Akceptacyjnego SA w Warszawie.

W czasie okupacji - członek AK, pseudonim: "Zofia Rawska". W latach 1943-1944 redagowała kronikę wydarzeń w podziemiu terenu warszawskiego i archiwizowała materiały dla Wydziału administracyjnego Państwowego Korpusu Bezpieczeństwa (PKB) na m. st. Warszawa. *)

Całe swe powojenne życie poświęciła dzieciom, pozostawiając zupełnie z boku swe aspiracje zawodowe. To ONA była głównym "ośrodkiem dowodzenia" rodziny, a także przewodnikiem intelektualnym i wychowawczym dzieci.
Jednocześnie ciepła i życzliwa, tak że chciałoby się zaśpiewać za Młynarskim: "Nie ma jak u mamy".
Jej pasją były: książki, teatr i przydomowy ogród. Do rytuału rodzinnego w latach czterdziestych-pięćdziesiątych należało wieczorne czytanie przez nią książek. A wokół Niej zasłuchana rodzinka. To dzięki niej małe dzieci poznały Mowgliego z "Księgi Dżungli" i Nila Holgersona z "Cudownej Podróży", były "W Pustyni i Puszczy", płynęły podwodną łodzią z "Kapitanem Nemo" i błądziły w dalekiej Patagonii z "Dziećmi Kapitana Granta". Poznały zaczarowany świat stron Sienkiewicza, Dumasa, Prusa, Dickensa, Gąsiorowskiego, Hugo, Orzeszkowej. A gdy dzieci dorosły, wieczorami po "załatwieniu" niezliczonej ilości spraw domowych, już sama.... siadała pod stojącą lampą i czytała do późnej nocy. A rano, skoro świt wstawała jak zwykle do domowych prac.
Marzyła o niańczeniu wnucząt. Niestety....pierwsze urodziło się trzy lata po Jej śmierci.
Kochana Mama...


*) Materiały i dokumenty do opracowania otrzymywała od brata, Henryka Łysakowskiego, pełniącego funkcję Naczelnika w/w Wydziału i jemu przekazywała po przepisaniu na maszynie. Ze względu na bezpieczeństwo, materiały te były czasowo ukrywane w skrytce pod posadzką piwnicy w rodzinnym domu przy ul. Gersona 23. I tu można przypomnieć interesujący a jednocześnie nieprzyjemny incydent, który miał miejsce po wkroczeniu Rosjan na Pragę w 1944r. "Myszkując" w tym domu w poszukiwaniu "wojennych zdobyczy", rosyjscy żołnierze odkryli skrytkę wypełnioną kilkudziesięcioma zapisanymi kartkami papieru. Opróżnili ją przy pomocy karabinowych bagnetów, rozrzucając nieinteresujące ich dokumenty po całej piwnicy. Poszukiwanych "skarbów" nie znaleźli i opuścili dom, szczęśliwie dla właścicielki skrytki nie zajmując się więcej podeptanymi dokumentami.
Niestety część "Archiwum PKB" znalazło UBP podczas przeszukiwań przy aresztowaniu Henryka Łysakowskiego w 1949 r. i było wykorzystywane przez organy ścigania w różnych procesach w okresie represji stalinowskich. Z dokumentów "preparowano" fotomontaże i montaże fotokopii, które miały stanowić dowód antylewicowej działalności Delegatury Rządu RP na Kraj (patrz: "Widziane z ławy obrończej" -Aniela Steinsbergowa Instytut Literacki Paryż 1977 str 60, 61 ).  
Podczaski I5 Łysakowska, Stanisława Zofia (I5)
 
8 AGAD - Zapis 1765r Podczaski I462 Podczaski, Błażej (I462)
 
9 Akt mał. 635/51 r. USC- Białystok Podczaski Rodzina F261
 
10 Akt małż. 5/1807 par Sobótka
Świadkowie zaślubin: Józef Byszewski i Antoni Fulczyński 
Podczaski I302 Podczaski, Jan (I302)
 
11 akt ur nr 122 - Łęczyca . W akcie zgonu jest Marianna Podczaski I362 Niwińska, Izabella Maryanna (I362)
 
12 Dane osób żyjących ukryte. Dostępne po zarejestrowaniu. Podczaski I1 Żyjący (I1)
 
13 Akt urodz. 42/1865 par. Słupca
Rodzice chrzestni Franciszek Chmielewski i Pelagia Knakiewicz
Akt zaślubin 14/1893 par. Koło
Świadkowie na ślubie: Ignacy Podczaski - brat Stanisława i Jan Myszke - fabrykant z Koła 
Podczaski I15 Dybalska, Maryjanna (I15)
 
14 Był kasyerem miasta Kłodawa Podczaski I365 Podczaski, Woyciech (I365)
 
15 chrzestni Jan Matysiak i Anna Golizdzina Podczaski I232 Łysakowski, Andrzej (I232)
 
16 Chrzestni: Edward Zakrzewski, Józefa Gumowska
Całe życie używał imienia - Stefan.
Ukończył Gimnazjum Polskie Polskiej Macierzy Szkolnej w Płocku w roku 1913.
Podjął studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim , które przerwała I wojna światowa
Wstąpił do 4 pułku Ułanów Zaniemeńskich ( 3 szwadron - Płock ). W kampanii z wojnie z bolszewikami w 1920 r. walczył na froncie na ziemiach zabużańskich. Zaginął bez wieści i poszukiwania prowadzone przez rodzinę przed 1939 r. przez Czerwony Krzyż i innymi drogami nie przyniosły żadnych rezultatów.
W 2008 znaleziono informacje w publikacjach:
1. "Zarys historii wojennych pułków polskich 1918 - 1920. 4 Pułk Ułanów Zaniemeńskich" wyd.1929r. na str. 29 w Liście poległych i zmarłych z ran:
- poz. 12 ułan Kacperkiewicz Stafan.
2. "Lista Strat Wojska Polskiego - Polegli i zmarli w wojnach 1918-1920" -wyd. 1934r.
- poz. 14321 Kacperkiewicz Stefan uł. 4 p. uł. Zmarł od ran 30 VII 1920 Żabinka.
Uwaga: Pomyłkowo podano Kacperkiewicz zamiast Kasperkiewicz.
Żabinka - wieś kilkadziesiąt km na wschód od Brześcia. 
Podczaski I183 Kasperkiewicz, Marceli Marcyan Stefan (I183)
 
17 Dane osób żyjących ukryte. Dostępne po zarejestrowaniu. Podczaski I280 Żyjący (I280)
 
18 Dane osób żyjących ukryte. Dostępne po zarejestrowaniu. Podczaski I18 Żyjący (I18)
 
19 Dane osób żyjących ukryte. Dostępne po zarejestrowaniu. Podczaski I23 Żyjący (I23)
 
20 Dziedzic majątku Szewce Nadolne - Klonowa-Ocice
AGAD -Zapisy 1674 i 1683 r. 
Podczaski I488 Podczaski, Stanisław (I488)
 
21 Dziedzic na Podczachach Podczaski I533 Podczaski, Stanisław (I533)
 
22 Dziedzic na Podczachach i na Sejkowicach ( ziemia gostynińska, pow gąbiński), pisarz grodzki w Gostyninie w 1568 r., poborca ziemi gostynińskiej w 1577 r. i pisarz ziemi gostynińskiej w 1580 r. W rejestrze rekognicji 1563 r. Bartłomiej Podczaski odcisnął swą pieczęć z czytelnym herbem Rolicz ( Archiwum Skarbu Koronnego - AGAD, nr 22, k.205; Kazimierz Pacuski: Możnowładztwo i rycerstwo ziemi gostynińskiej w XIV i XV wieku). Odnalezienie tego dokumentu nieco osłabiło przekaz rodzinny ( dotychczas nieudokumentowany), że pieczętujemy się "Panną na niedźwiedziu" - Rawiczem. Jednak Rolicze to jeden z wielu przydomków Podczaskich h. Rawicz. Podczascy tego herbu nosili także przydomki : Skarbnikowicz, Ziejkowicz, Osiczkowicz, Miecznikowicz, Grzegorzewicz, Świecka, Śledź.
 
Podczaski I534 Podczaski, Bartłomiej (I534)
 
23 Dziedzic na Podczachach i Strusinach. Miecznik i skarbnik miasta Gostynin, elektor 1632 r. z ziemi gostynińskiej (elekcja Władysława IV Wazy).
Zapisy w AGAD:
Zapis 1663 Laurenty - Skarbnik Gostynina
Zapis 1660 Szewce Nadolne- Był skarbnikiem gostynińskim
Zapis 1655 - miecznik gostyniński
Elektor 1632 r. z ziemi gostyńskiej
Zapis 1649- nie żyjacy
Zapis 1603 - Laurentus syn nieżyjacego Bartłomieja - notariusza sądowego Gostynina 
Podczaski I528 Podczaski, Wawrzyniec (I528)
 
24 Dziedzic na Podczachach w ziemi gostynińskiej, zwolniony w 1502 r. od wyprawy wojennej (Matricularum Regni Poloniae summaria nr 654), skarbnik miasta Gostynin już przed marcem 1506 r. To od niego jego potomków zwano często Podczaskimi Skarbnikowiczami. Dziedzic na Podczachach Mniejszych.
W księdze "Rodzina. Herbarz szlachty polskiej" T. 14 Uruski Seweryn -str 128 wyd 1917r. - Stanisław Podczaski zwolniony od wyprawy wojennej w 1502 r. Skarbnik gostyński 1512 r. 
Podczaski I537 Podczaski, Stanisław (I537)
 
25 Dziedzic w Szewcach Nadolnych i Kurzajamy ( Kurzejewa )
zapis 1757 r. 
Podczaski I324 Podczaski, Woyciech (I324)
 
26 Dziedzic Łubna par. Sobótka ( łęczyckie). Świadkowie na ślubie: GD. Constantino Byszewski
i G. Sigimundo Stempczynski 
Podczaski I317 Podczaski, Wojciech (I317)
 
27 ekonom z Kwiatkowa 1833 Podczaski I382 Podczaski, Kazimierz (I382)
 
28 Elektor w 1669 r. z ziemi gostynińskiej (elekcja Michała Korybuta Wiśniowieckiego), dziedzic w Szewcach Nadolnych.AGAD - Zapis 1647 Podczaski I510 Podczaski, Paweł (I510)
 
29 Kolejarz. W całym swym życiu zawodowym był związany z koleją, w której zaczął pracować w pierwszych latach XX w (Kolej Warszawsko-Wiedeńska).
Jeszcze przed I wojną światową jako maszynista jeździł na trasie Warszawa- Petersburg. Po wybuchu wojny w 1914 r. na skutek ewakuacji na wschód większości taboru kolei i przerzucenia dużej części wyższego personelu kolejowego w głąb Rosji, znalazł się z rodziną w Smoleńsku. Na przełomie 1919/20 r. wrócił do Polski. Kontynuując pracę w PKP, był współzałożycielem i współwłaścicielem składów materiałów budowlanych "Zorza"sp. z o.o. na Bródnie. Aż do emerytury był pracownikiem PKP, pełniąc ostatecznie funkcję delegata Biura Rozdziału i Kontroli XVIII Oddziału.
Społecznik i inicjator wielu działań obywatelskich latach międzywojennych na Pelcowiźnie, gdzie mieszkał z rodziną na ul. Kartuskiej, m. in. przewodniczący Komitetu Budowy Szkoły nr 113 przy ul. Modlińskiej w Warszawie (budynek tej szkoły po II wojnie światowej w 1951 r. przejęto na Dyrekcję powstającej FSO; obecnie szkoła przyzakładowa). Był głównym inicjatorem budowy rodzinnego domu w osiedlu Śliwice na ul. Gersona, w którym wraz z rodzinami córek i synów zamieszkał w roku 1936. 
Podczaski I11 Łysakowski, Stanisław (I11)
 
30 kw. 70A. Podczaski I4 Podczaski, Eugeniusz Ildefons (I4)
 
31 Niech biogram Józefa Bochyńskiego zastąpi mowa pożegnalna na mszy żałobnej w dn. 25.04.2007r w Kościele Wszystkich Świętych w Starachowicach wygłoszona przez przedstawicielkę Ligi Polskich Rodzin, by pokazać jak wspaniałą i nietuzinkową był on osobą:

"Przyszliśmy tu wszyscy, by pożegnać Pana Józefa, dla którego najważniejsze w życiu były: wiara, Ojczyzna i rodzina. Można powiedzieć, że to dla nich w jego sercu płonął ogień miłości, który właśnie się wypalił do końca. Jego pierwszą miłością była Ojczyzna. W latach młodości przysięgał jej wierność i tej wierności dochował, bowiem patriotyzm w rodzinie Bochyńskich przechodził z ojca na syna. 8-mio letni Józio i jego pięcioro rodzeństwa utraciło ojca w 1940r. Brunon Bochyński, który przed wojną był przewodniczącym Stronnictwa Narodowego w Starachowicach został zamordowany przez hitlerowców na radomskim Firleju.
Chociaż mamie było ciężko z gromadką dzieci - Józef ukończył Politechnikę Gdańską jako inżynier mechanik. Pracę zawodową rozpoczął w FSC w 1956r, następnie prawie 10 lat pracował w Skarżysku Kamiennej na stanowisku dyrektora w oddziale PKS-u, skąd został zwolniony za ostrą krytyką zbrodni na Wybrzeżu w Grudniu 1970r. W 1971r. powraca do Starachowic, by podjąć pracą w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym przy FSC. W roku 1981 ponownie usunięty z pracy w wieku 50 lat za krytykę wprowadzenia stanu wojennego. Miał wówczas na utrzymaniu rodzinę, uczące się córki, ale nie ugiął się. Rodzina żyła skromnie, ale honorowo.
Oprócz pracy zawodowej p. Józef angażował się do pracy społecznej i politycznej, a w szczególności tam, gdzie chodziło o dobro Polski.
Był członkiem "Solidarności" w FSC od XI 1980r., Ruchu Odbudowy Polski, współtworzył "Towarzystwo Przyjaciół Starachowic" i "Rodzinę Radia Maryja". należał do Ligi Polskich Rodzin i "Rodziny Firlejowskiej" ( był Przewodniczącym Wspólnoty Rodzin Ofiar na Firleju ). Śmiało i odważnie krytykował zło tam, gdzie się ono pojawiało. Za swe poglądy był raczej piętnowany niż nagradzany. Za swój patriotyzm został "skromnie" doceniony - otrzymał: złotą honorową odznakę Stowarzyszenia Inżynierów i Mechaników Polskich, srebrną odznakę NOT-u, złotą odznakę LOK-u oraz Zasłużony dla Miasta Starachowic", "Zasłużony dla FSC", "Zasłużony dla Kielecczyzny", medal "Za zasługi dla obronności Kraju".
Jego wielkim pragnieniem było umieszczenie tablicy pamiątkowej na Golgocie w Kalkowie -Godawie poświęconej pomordowanym przez niemieckich okupantów 64-ch starachowiczan na Firleju pod Radomiem. Tego czego nie zdążył śp. Józef zrealizować musimy my: koledzy, znajomi, przyjaciele, rodzina: córki i wnuki- przyjąć do realizacji dla siebie jako swoistego rodzaju testament.
Panie Józefie - nie mówimy żegnaj, ale do zobaczenia na pastwiskach u Pana - Dobrego Pasterza. Przyjmij od nas w darze na ostatnią drogę " Psalm116":

Alleluja.
Miłuję Pana, albowiem usłyszał
głos mego błagania,
bo ucha swego nakłonił ku mnie
w dniu, w którym wołałem.
Oplotły mnie więzy śmierci,
dosięgły mnie pęta Szeolu,
popadłem w ucisk i udrękę
Ale wezwałem imienia Pańskiego:
-O Panie, ratuj me życie!

Pan jest łaskawy i sprawiedliwy
i Bóg nasz jest miłosierny
Pan strzeże ludzi pełnych prostoty:
byłem bezsilny, a On mię wybawił.
Wróć, moja duszo, do swego spokoju,
bo Pan ci dobrze uczynił.
Uchronił bowiem moje życie od śmierci,
moje oczy - od łez,
moje nogi - od upadku
Będę chodził w obecności Pańskiej
w krainie żyjących. " 
Podczaski I51 Bochyński, Józef Ludwik (I51)
 
32 nr aktu ślubu 3/1860 Podczaski Rodzina F194
 
33 Obywatel ziemski majątku Padaki.(gm. Bugzdy Płoskie) Podczaski I77 Kasperkiewicz, Piotr Paweł (I77)
 
34 Pisarz grodzki gostyński Podczaski I535 Podczaski, Stanisław (I535)
 
35 pisarz sądowy W Lutotowie Podczaski I750 Podczaski, Rafał Jan (I750)
 
36 Pisarz w Janiszewie 1833 Podczaski I667 Podczaski, Teodor (I667)
 
37 PORUCZNIK odznaczony krzyżem VIRTUTI MILITARI Podczaski I731 Kasperkiewicz, Zygmunt (I731)
 
38 Progimnazium w Pułtusku. Donacja Słupia, majątki: Młotkowo (Gm. Jeżowo) od ~1886 do ~1900, Piastowo do ~1910, Śniedzanowo do 1919, Świerczyn -od 1919r.
Spoczywa na cmentarzu w Drobinie 
Podczaski I8 Kasperkiewicz, Rajmund (I8)
 
39 Rodzce chrzestni: Teodor Kiełtyński i Marianna Tolska (nr aktu 309/1900) Podczaski I4 Podczaski, Eugeniusz Ildefons (I4)
 
40 Rodzice chrzestni wg aktu nr 164/1898 byli: Jakub Nowicki i Józefa Przyjemska Podczaski I34 Podczaska, Bolesława (I34)
 
41 Rodzice chrzestni: Wincenty Podczaski i Magdalena Kasinowska Podczaski I14 Podczaski, Stanisław (I14)
 
42 Rodzina, mimo poszukiwań do wybuchu II wojny światowej, nie odnalazła zaginionego w 1920 r. w wojnie z bolszewikami Marjana.
W 2008 r. znaleziono następującą informację w publikacji "Lista strat Wojska Polskiego 1918 - 1920" wyd. Wojskowego Biura Historycznego z 1934r :
- poz. 31097 . Marjan Podczaski szer. 155 pp poległ 17 VIII 1920r. w walkach w Serocku.. 
Podczaski I73 Podczaski, Marjan Konstanty (I73)
 
43 rotmistrz wojsk królewskich 1650 r. Podczaski I536 Podczaski, Kazimierz (I536)
 
44 Sekretarz Sądu gminnego w Lutotowie 1911r. Podczaski I676 Podczaski, Antoni Ryszard (I676)
 
45 Spoczywa na cmentarzu w Drobinie Podczaski I9 Zakrzewska, Helena (I9)
 
46 Stefan Skalski (13 listopada 1896 w Niegoszewie na Smoleńszczyźnie – 27 sierpnia 1975 w Warszawie), coetus 1910, student Instytutu Technologicznego w Petersburgu i prawa UW, żołnierz wojny polsko-bolszewickiej 1920, odznaczony Krzyżem Virtuti Militari V klasy; prowadził kancelarię adwokacką; żołnierz wojny obronnej 1939, w czasie okupacji w AK, więzień m.in. obozu koncentracyjnego Schulzendorf, adwokat, inicjator i prezes Związku Filistrów Sarmatii 1945-75; ostatni żyjący filister petersburski.
 
Podczaski I863 Skalski, Stefan (I863)
 
47 Studiował na Uniwersytecie Warszawskim na Wydz. Prawa i Nauk Politycznych. Zaangażowany w działalność Klubu Sportowego "ORDON" na Pelcowiźnie w Warszawie w latach dwudziestych i trzydziestych XX w., był czołowym zawodnikiem sekcji piłki nożnej i lekkoatletyki. Do wybuchu wojny w 1939r. pracownik Zakładów Amunicyjnych "Pocisk" Spółka Akcyjna w Warszawie. W czasie okupacji brał aktywny udział w organizowaniu państwa podziemnego: członek AK - pseudonim "Kowal". Był Naczelnikiem Wydziału administracyjnego Komendy Państwowego Korpusu Bezpieczeństwa na m. st. Warszawę, podlegającego Departamentowi Spraw Wewn. Delegatury Rządu RP na Kraj. Walczył w Powstaniu Warszawskim. Po wojnie został członkiem PSL, opozycyjnego wobec linii politycznej partii komunistycznej. W styczniowych wyborach w 1947r. (sfałszowanych przez promoskiewskie partie) kandydował na posła do Sejmu Ustawodawczego w Okręgu nr 1 Warszawa-Miasto z listy nr 4 mikołajczykowskiego Polskiego Stronnictwa Ludowego*).
W 1949 r. aresztowany, torturowany i maltretowany na przesłuchaniach przez UB**), skazany przez komunistyczny sąd (głośny proces E. Kraka i K. Moczarskiego) na 12 lat więzienia za działalność AK-owską i opozycyjną (prokurator żądał dożywocie). Więziony na ul. Rakowieckiej w Warszawie do 1956r. Po zwolnieniu z więzienia został zrehabilitowany. Podjął pracę w paxowskim INCO, w którym pracował do emerytury na stanowisku Z-cy Dyrektora Biura Nadzoru Gospodarczego ZZG. Działacz i członek zarządu Klubu Sportowego MARATON.

*) źródło.: "Kampania wyborcza i wybory do Sejmu Ustawodawczego 19 stycznia 1947". Wydawnictwo Sejmowe 1999 r.
**) źródło: "Widziane z ławy obrończej"- Aniela Steinsbergowa , Instytut Literacki -Paryż 1977 str. 60-61, 70. 
Podczaski I104 Łysakowski, Henryk Jerzy (I104)
 
48 Świadkowie na ślubie : Piotr Grzymała Cwierdziński - burmistrz m-ta Dobra i Celestyn Kostrzyński - wójt Gminy Długawieś

Akt zgonu 13/1890 parafia Koło 
Podczaski I17 Kąsinowska, Barbara (I17)
 
49 Świadkowie na ślubie wg aktu 5/1863 byli: Michał Kietowicz i Franciszek Dordański Podczaski I304 Podczaska, Wiktorya Maryanna Barbara (I304)
 
50 Świadkowie na ślubie: Dominik Kępiński - officielista biura powiatu kujawskiego z Wocławka i Karol Negal - kasyjer miasta Przedacz ( wg. aktu małz. 8/ 1845 ) Podczaski Rodzina F133
 

      1 2 dalej»